คำเตือน - อาจมีข้อความบางส่วนที่เปิดเผยเรื่องราวในหนัง หากไม่ต้องการเปิดผ่านไปก็ได้ค่ะ

หลังจากที่หายไปจาก exteen มานาน
เพราะหลายๆอย่าง ทำให้ไม่สะดวกที่จะมาอัพอะไรยาวๆ
เวลามีค่า.. แต่ของมีค่าก็ไม่สามารถซื้อเวลาได้

วันนี้ได้ดูหนังสองเรื่องต่อกันเลยค่ะ อิ่มอกอิ่มใจเลยอยากมาเล่าสู่กันฟัง
เขาว่ากันว่า ของที่ชอบโดยเฉพาะหนัง นิยาย ละคร เพลง..ไม่ว่าจะเรื่องราวหรือบ่งบอกนิสัยของผู้ที่ชอบได้
พอหนังจบทั้งสองเรื่องเลยมานั่งดูตัวเอง
เพราะชอบหนังทั้งสองเรื่องถึงแม้จะจบไม่ตรงใจบ้าง และเป็นเรื่องที่ดูต่อกันแล้วอิ่มใจพอควร

ออกตัวก่อนว่า เราเป็นพวกสุดโต่งอะนะ ถ้าไม่ดูหนังมาใหม่ในโรงทันที หนังเรื่องนั้นก็จะได้มาดูอีกทีบนอินเตอร์เนท ซึ่งต้องรอปัจจัยหลายอย่าง ทั้งเวลา และความแรงเนท (เนทที่หอช้ามากๆ เช็ค FB ได้ก็เริ่ดล่ะ)
 


เริ่มจากเรื่องแรก "Alice in wonderland" ของ Tim Burton 
 
 
เตือนอีกครั้งค่ะ.. ระวังสปอย (ถึงแม้หนังทั้งสองเรื่องจะเก่าก็เถอะ เผื่อว่ายังมีคนไม่เคยดู..เหมือนเรา :D)
 
เรื่องราวเกี่ยวกับยุควิคตอเรียของยุโรป อลิส สาวน้อยวัย ๑๙ ปี ที่ฝันประจำว่าพบกระต่ายใส่เสื้อกั๊ก หนอนผีเสื้อสีฟ้า แมวยิ้มได้ตั้งแต่เล็กจนโต 
จนเกิดจุดหักเหในชีวิตเมื่อชายที่เธอไม่ได้รักเขา และเขาไม่ได้รักเธอต้องแต่งงานกัน
อลิสจึงขอเวลาชั่วครู่ แล้ววิ่งตามกระต่ายไป
..เรื่องก็เหมือนตามต้นฉบับนั่นแล นางก็มุดโพรงไป เจอกระต่ายเจอหนอนเจอแมว

แน่นอนว่าจะไม่ประทับใจเท่าไหร่ ถ้าอลิสไม่ได้อายุ ๑๙ และนี่เป็นการไป Wonderland ครั้งที่ ๒ ไม่ใช่ครั้งแรก!
เมื่ออลิสมาถึง ทุกคนต่างถามว่าเธอใช่อลิสคนนั้นแน่หรือ? แม้แต่ตัวเธอเอง
เธอลืมความฝันในวัยเยาว์ ลืมว่าเคยเจอทุกคนในนั้น ลืม..คนขายหมวก
สุดท้ายการเดินทางก็ทำให้เธอกล้าหาญและมีความฝันในการใช้ชีวิตมากขึ้น
ซึ่งตอนท้ายที่คนขายหมวกบอกอลิสว่าเธอจะอยู่ที่นี่ก็ได้นะ แต่อลิสกลับบอกว่าจะกลับไปแล้วจะรีบกลับมา ถึงแม้คนขายหมวกบอกว่าเดี๋ยวเธอก็ลืม
.
.
เป็นฉากที่ขัดใจมาก อยากตอบแทนอลิสว่าฉันจะอยู่ที่นี่ จะไม่ไปไหน
แต่ก็นั่นแหละ อลิสก็กลับมาโลกปัจจุบัน ปฎิเสธคำขอแต่งงาน และร่วมเป็นหุ้นส่วนในบริษัทการค้า
ซึ่งถือว่า"แหก"ประเพณีในยุคนั้นอย่างมาก(ประเพณีที่ผู้หญิงต้องแต่งงาน พึ่งพาผู้ชาย)
ก็รู้สึกว่าจบดี แต่ยังขัดใจอยู่ ทำไมถึงขัดใจ..ตอนที่หนังจบเราก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ได้คำตอบเมื่อดูหนังเรื่องที่สอง (โดยบังเอิญ)


สำหรับเรื่องที่สอง คือ "Spirited Away" ของ Studio Ghibli
ส่วนตัวชอบงานของจิบลิมากเรื่องนี้ว่าจะดูนานแล้ว เพิ่งได้โอกาสประจวบเหมาะนี่แหละ
 
 
เริ่มเรื่องด้วยจิฮิโระ เด็กสาวที่ต้องย้ายบ้านและโรงเรียนตามพ่อแม่ โดยที่เจ้าตัวไม่เต็มใจ
ระหว่างการเดินทางไปบ้านใหม่ ครอบครัวเธอก็ได้พบอุโมงค์ประหลาด (ซึ่งถ้าเป็นหนังสยองขวัญคงต้องให้มีคนตายในอุโมงค์..แต่นี่ไม่ใช่ :P)
เมื่อออกพ้นอุโมงค์ก็ได้พบหมู่บ้าน ซึ่งพ่อเธอเดาว่าเป็นสวนสนุกร้าง ทั้งหมดเดินตามกลิ่นอาหาร
แต่จิฮิโระ ไม่อยากกิน จึงปล่อยให้พ่อและแม่กินไป แล้วเธอไปเดินสำรวจ
ห่างไปหน่อยมีสะพานที่ข้ามไปยังปราสาท ขณะที่จิฮิโระกำลังจะเดินข้ามไปก็ได้พบกับฮาคุ..เด็กชายแปลกประหลาดที่รู้ชื่อเธอและบอกให้เธอรีบกลับก่อนฟ้ามืดและน้ำขึ้น
เด็กหญิงรีบกลับ แต่เมื่อพบพ่อแม่ที่กำลังกินอย่างเอร็ดอร่อย..ทั้งคู่ก็กลายเป็นหมูไปเสียแล้ว เธอขวัญเสียและแม่น้ำก็ขึ้นสูง
ร่างกายเธอค่อยๆโปร่งแสงเพราะกลับไม่ได้ และฮาคุก็มาช่วย(พระเอ้กพระเอกเนอะ XD) ซึ่งกฎของดินแดนนี้คือต้องมีงานทำ ไม่งั้นก็ตาย 
 
ฉากที่ฮาคุเอาข้าวเสกให้จิฮิโระกิน แต่ป้าอยากกินฮาคุ
 

จิฮิโระ จึงได้ทำงานในชื่อของ เซน โดยชื่อเดิมของเธอได้ถูกขโมยโดยแม่มด..ฮาคุก็เช่นกัน
ระหว่างนั้นก็มีฮาคุค่อยช่วยเหลือเรื่องต่างๆ
เขาสารภาพว่าเขาลืมชื่อของเขาไปแล้ว จึงคอยย้ำไม่ให้เด็กหญิงลืมว่ายังชื่อจิฮิโระ 
สุดท้ายจิฮิโระก็จำชื่อเดิมของฮาคุได้ คือ โคฮาคุ..เทพมังกรที่ช่วยเธอตอนตกน้ำเมื่อตอนเด็ก 
ซึ่งต่างคนต่างก็ลืม และจำความได้บางส่วน คือ โคฮาคุจำชื่อของจิฮิโระได้ ส่วนจิฮิโระจำร่างมังกรของโคฮาคุได้
 
เมื่อได้ชื่อเดิมกลับมาก็สามารถออกจากดินแดนของแม่มด แต่ทั้งสองไม่ได้ออกมาด้วยกัน พร้อมสัญญาว่าจะได้พบกันอีก..ถือว่าจบโดนใจ (และหน้าโคฮาคุโดนใจ ฮา)
 
-------------------------------สุดเขตสปอยจ้า------------------------------------------------

เอาล่ะ รู้เรื่องหนังคร่าวๆแล้ว เลยจะย้อนดูตัวเอง เพราะชอบหนังสองเรื่องนี้ และทั้งสองเรื่องตอบโจทย์ชีวิตตอนนี้มากมันต้องมีสักอย่างสิแต่ตีใจฉัน
 

จุดร่วมแรกของสองเรื่องนี้ คือ การลืม 
สำหรับชาวพุทธซึ่งเชื่อเรื่องภพชาติ สิ่งที่พบอยู่ทุกครั้งของการเกิดใหม่คือการลืม..ลืมว่าเคยเป็นอะไร ลืมว่าเคยรักใครแม้แต่ในชาตินี้นั้น
กี่คนกันที่จำเรื่องราวในวัยเด็กได้กระจ่างชัดทุกเรื่องราว 
ไม่ต้องพูดถึงวัยเด็กหรอก ถามเราว่าเมื่อวานกินอะไรยังต้องหยุดคิดสักระยะหนึ่ง

แน่ล่ะ ฉันก็เป็นปุถุชนคนขี้ลืมคนหนึ่ง สำหรับตอนนี้..ฉันได้หลงลืมความฝันในวัยเด็กหล่นไประหว่างการเดินทางของชีวิต
ฉันใช้ชีวิตไปตามกระแสน้ำและกระแสสังคม ใช้ชีวิตไปอย่างไร้จุดหมายเหมือนอลิส และลืมคนเคยสำคัญเหมือนจิฮิโระ
บางครั้งฉันก็ต่อต้านตัวเอง พระท่านบอกให้อยู่กับปัจจุบัน ..แต่ถ้าอดีตมาวนเวียนกับปัจจุบัน ฉันควรทิ้งมันไปเพราะเป็นอดีต หรือยอมรับเข้ามาเป็นปัจจุบันดี
บางทีฉันก็เข้าใจ(แต่ทำไม่ได้) เข้าใจที่พระท่านบอก คืออยู่กับปัจจุบันนั้นคืออยู่ดูจิตดูอารมณ์ แต่ก็นั่นแหละ..ทำได้บ้างไม่ได้บ้าง


จุดร่วมที่สอง คือ การหนีโลกแห่งความจริง
อลิสและจิฮิโระ ผู้เจอจุดเปลี่ยนของชีวิต เธอคนหนึ่งไม่ต้องการแต่งงานกับคนที่ไม่ได้รัก เธออีกคนหนึ่งไม่ต้องการจากเพื่อนจากโรงเรียนที่รัก
ทั้งสองหลุดออกไปจากโลกความเป็นจริง ได้ผจญภัย ได้แรงบัลดาลใจ ความฝัน และความรัก..
โลกอีกมิติช่างสวยงามและสนุกสนาน 
 

แต่สุดท้ายก็ต้องมีจุดร่วมที่สาม คือ ต้องกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริง
และเป็นคำตอบของฉันเอง ไม่ว่าฉันจะหนีโลกแห่งความเป็นจริงที่แสนโหดร้ายและเจ็บใจแค่ไหน
สุดท้าย..ฉันก็ต้องกลับมาที่นี่ กลับมาเผชิญหน้ากับผู้คนไม่ว่าจะรักหรือชัง และต้องยอมรับมัน
ส่วนจะจัดการอย่างไรก็สุดแท้แต่ใจฉัน
 

แล้วจุดร่วมเกี่ยวยังไงกับฉัน?
ฉันลืมอดีต ฉันหนีโลกแห่งความจริงและ.. ฉันรู้ว่าต้องกลับไป ถึงจะไม่เต็มใจก็ตาม
 
ตอนนี้ฉันมีเวลาให้หนีอยู่ที่สองอาทิตย์กว่าๆ ถือว่าสั้น..และถือว่ายาว
ที่นี่ไม่ใช่โลกอีกมิติหนึ่ง ไม่ใช่ในความฝัน ไม่ได้พิเศษใดๆ แต่ที่นี่มี.......คนรัก.......

เมื่อกลับมาที่นี่ แม้ข้างนอกอากาศหนาว
ฉันก็จะอุ่นในหัวใจอุ่นจากใจไปสู่กาย เพื่อออกไปสู้ความเหน็บหนาวภายนอกนั่น

แม้ข้างนอกจะร้อนดั่งไฟเผา แต่ฉันจะเย็นใจเมื่อกลับมา
เย็นชื่นฉ่ำจากใจ ช่วยลดดีกรีพระอัคคีที่รออยู่
 
คนรักฉันรอฉันอยู่ คอยที่ตรงนี้เสมอ ที่บ้าน..ที่จะไม่ไปไหน
แม้ไม่เอ่ยสัจจะ แต่สัญญาด้วยหัวใจ--ว่าจะกลับมา
 
 
สุดท้ายนี้เป็นเพลงปิดของ Spirited Away เพลงเพราะและความหมายดีมาก
เขามิให้เรายกโค้ดมาค่ะ แปะไว้ให้ละกันเนอะ ใครใคร่ชมก็เชิญรับชม :]
http://youtu.be/8Bhp6mJhjFg 
 
ขอเชิญชวนด้วยเนื้อเพลงสักนิด
"ทุกครั้งที่เราล้ม เราจะมองไปยังท้องฟ้าเบื้องบน
และระลึกว่าฟ้ายังเป็นสีฟ้าเหมือนครั้งแรกที่ได้มอง"
 
สุขสันต์วันที่ฟ้ายังเป็นสีฟ้าค่ะ (เล่นตามคุณ aston27 สักนิด ชอบคำว่า"สุขสันต์"จัง)

Comment

Comment:

Tweet

สงสารแฮทเทิ่ลค่ะTT
อยากให้อลิสกับแฮทเทิ่ลอยู่ด้วยกัน

#3 By two (103.7.57.18|125.26.22.77) on 2013-05-03 01:44

Hot! Hot! Hot! Hot! Hot!
อ่านแล้วรู้สึกถูกใจมากเลยค่ะ ปาบอลconfused smile

#1 By Everine on 2011-11-28 01:21