เป็นเด็กมัธยมมานาน

ค่ายติวทีไร มีแต่เป็นน้อง เป็นคนรับ

 

คราวนี้ถึงคราวเป็นพี่ เป็นคนให้บ้างแล้ว

ต้นไม้ที่หลายคนช่วยกันปลูกขึ้นมา จะแตกยอดอ่อน แตกผลแล้วนา

 ......................................................................

 

 ไปค่ายติวน้องที่รร.นาข่าวิทยาคม จ.มหาสารคามมาค่ะ^^

 เป็นโรงเรียนเก่าของรุ่นพี่

 

คณะชาวค่ายก็มีพี่น้องภาคซะส่วนใหญ่ กับพี่ๆวิศวะ วิทยา มนุษย์ อีกบางส่วน

บ่ายสี่โมงวันศุกร์เราออกจากมหาลัย ด้วยความครื้นเครง

พออาทิตย์เริ่มตกดินเท่านั้นแหละ

"เมื่อไหร่จะถึงเนี่ย"

"มองไปมีแต่ทุ่งนา"

"แก ชั้นไ่ม่เห็นแสงไฟเลย"

"นี่มันบนโลก รึดวงจันทร์วะ หัวสั่นด๊อกแด๊กเลย"

"กริ๊ดดด เจอปั๊มหลอดด้วยเว่ยย"

และอีกมากมาย ที่บ่งบอกถึง ความไกลมากๆๆ

 

สักทุ่มสองทุ่มก็ถึงที่หมายด้วยความยินดีปรีดาของชาวค่าย

เวลานี้ในมหาลัยมันแค่หัวค่ำและเต็มไปด้วยผู้คน แต่ที่นี่คือความมืดและเงียบสงบ

พวกเราทยอยขนของลงจากรถ และที่ขำที่สุดคือ พี่ภาคชั้นแกเอาทีวีมาดูด้วย!!

และที่สำคัญ ณ สถานที่นี้ มีมือถือเหมือนมีไม้ปาหมา เพราะอับสัญญาณเจ้าค่ะ!

 

 

จากนั้นมีประชุมพี่ค่าย ปรากฎว่าข้อสอบและชีตมาถึงช้า

ร.ร.ยังไม่โรเนียว ดังนั้น... เราต้องโรเนียวเอง

เยี่ยมค่ะ ข้อสอบเก่า 5 วิชา น้อง 115 คน

โรงงานนรกเริ่มขึ้นแล้วว~

 

นอกจากโรเนียวข้อสอบ ยังแบ่งงานกันให้พี่ๆทำป้ายชื่อ โรเนียว เฉลยข้อสอบ  ต้มมาม่า แอบเอาน้ำในห้องพักครูมากิน (หลังๆชักเสื่อม)

จนตีสามจวนตีสี่ถึงได้นอนกัน 

เหตุด้วยงานเสร็จ และเหนื่อยเต็มทน

 ...

 

เริ่มวันใหม่ด้วยการหาห้องน้ำอาบ ใส่ชุดนศ.ที่ซักลมมา เพราะใส่มาจากมหาลัย

น้องไม่รู้หรอก ~

ทุกอย่างต้องพร้อมก่อนเริ่มให้น้องลงทะเบียนในเวลาเจ็ดโมงเช้าถึงแปดโมง

แต่..แน่นอนว่าถ้ายังอยู่ในประเทศไทย ทุกอย่างต้องเลต T T

ผ.อ.มาช้า ได้ข่าวมาว่าบ้านท่านตั้งอยู่อำเภอเมือง

กว่าจะมาจากบ้านท่านผ.อ.ที่อยู่ภูธร  ถึงร.ร.ที่อยู่ตัวเืมืองทำให้ช้ายิ่งนัก

(แอบจิก)

พิธีเปิดเลยต้งเริ่มเก้าโมงสิบโมง

 

ซวยไปถึงกลุ่มพี่ติววิชาช่วงเช้า จากเวลาหนึ่งชั่วโมงครึ่งที่คาดว่าต้องสอนแบบเร่งสุดๆ

เหลือหนึ่งชั่วโมงอย่างเดียว กลายเป็นสอนแบบโครตเร่งสุดๆ

ข้อไหนไม่สำคัญตัดออกๆ  ทีมสอนฉันมีสี่คน ได้สอนแค่สอง

หัวข้อที่อิฮั้นได้มาคือเรื่องพันธุกรรม 

ถนัดสุดเพราะเป็นชีวะที่ไม่ได้จำมาก รู้เทคนิคทฤษฎีนิดนึงก็ได้

และจากยี่สิบข้อในข้อสอบ ตัดข้อสอบทฤษฎีเหลือเพียงสิบที่เป็นโจทย์ประยุกต์

 

สอนเด็กครั้งแรกตื่นเต้นมากๆ และไม่เคยพูดเยอะขนาดนี้

กังวลหลายอย่าง น้องจะดื้อมั้ยน้อ จะคุยเสียงดังมั้ยน้อ

แต่น้องน่ารักมากค่ะ ตั้งใจฟังจนเราเกร็งทีเดียว (ฮา)

ดีที่ไม่ลนมาก  พยายามนึกถึงจุดที่สำคัญๆ กับที่เราเตรียมมา

สอนกลุ่มแรกจบ รู้สึกโล่งมากๆ 

แต่ก็ยังเหลือกลุ่มที่สอง คราวนี้ไม่ลนแต่ก็อดหวั่นใจไม่ได้

เกิดเรื่องไม่คาดฝัน พี่ที่สอนน้องคนแรกบอก "อิ่ม ปากกาเคมีหมดว่ะ"

... ได้ข่าวว่าพันธุกรรมต้องเขียนอธิบายโจทย์บนกระดาน

เลยต้องรบกวนเพื่อนที่ไม่ติดสอนน้องให้วิ่งหาปากกาเคมีจากห้องที่ว่างมาให้

แต่ก็สอนได้อย่างเซฟเวลา และเซฟน้อง

 

ลงมาจากตึกไปห้องประชุม น้องๆบอกเพิ่งเข้าใจตอนพี่ติวนี่แหละ

พี่ติวมือใหม่อย่างฉันก็เป็นปลื้มค่ะ

เคยแต่ติวเพื่อน ไม่เคยติวเด็กกลุ่มเยอะๆขนาดนี้ 

 

อีกอย่างมาไกลขนาดนี้ยิ่งรู้สึกดีกว่าไปสอนไปติวเด็กร.ร.ใกล้ๆ

ถือเป็นการขยายโอกาส 

การมาไกลครั้งนี้ทำให้ได้รู้อะไรมากมาย

โอกาสทางการศึกษาของเด็กที่อยู่ไกล เขาไม่มีเรียนพิเศษ ไม่มีอาจารย์โรงเรียนดังมาติวให้

แต่.. เขาก็อยากสร้างความก้าวหน้าให้กับครอบครัว ให้กับตัวเอง

น้องที่มาทุกคนมีความฝัน แต่กี่คนที่จะทำสำเร็จ

ปริญญาไม่ใช่ทั้งหมดของชีวิต แต่มันช่วยสร้างโอกาสบนเส้นทางของเขาให้มีมากมายขึ้น

 

จบค่ายนี้ฉันก็แอบหวังเล็กๆ ว่าจะเห็นน้องค่ายสักคนที่มหาลัย

ถึงจะเป็นค่ายสั้นๆแค่วันครึ่ง 

ทำให้จำน้องไม่หมด แต่ก็ประทับใจกับอะไรมากมาย

 

เดินทางกลับมหาลัยแบบไร้เสียงบ่นเหมือนขามา

คงเพราะปรับตัว ปรับใจกันแล้ว

แถมด้วยความเหนื่อย และอดนอนเป็นกระบุง

แต่ก็ยังไม่เท่าดอกไม้ที่บานในหัวใจ เวลากลับมาอ่านใบเล็กๆเขียนความรู้สึกถึงพี่ติว

"พี่อธิบายได้สุดยอดจริงๆ"

"ขอบคุณที่พี่มาติวให้พวกเรา พี่ติวเข้าใจดีมากๆ ..ฯ.."

"พี่สอนได้ดีมากๆ หนูอยากให้พี่เป็นครูสอนม.5จัง"

และถ้อยคำอีกมากมายที่ช่วยรดน้ำดอกไม้ในใจพี่ติวมือใหม่

 

ถ้ามีโอกาสบอกน้องฉันก็คงอยากบอกเหมือนกันว่า 

"ขอบคุณที่ตั้งใจฟังนะ น้องๆคนดี"

Comment

Comment:

Tweet

เป้นกิจกรรมออกค่ายที่ดีมากเลยครับไปติวน้องๆกันด้วย confused smile

น่าปลื้มนะครับที่มีเด็ๆว่าบอกว่าเราติวให้เขาแล้วรู้เรื่องขึ้น confused smile

ป.ล. ขอบคุณนะครับสำหรับความเห็นที่บล็อก big smile

#2 By j-di on 2009-09-15 03:53

เรื่องประธานในงานนี่เซ็งเหมือนกัน
กว่ามันจะมาแม่งปล่อยให้รอโคดนาน

#1 By R!PPER on 2009-09-13 19:32