SESAI's garden

 บังเอิญไปสิงเล่นที่เว็บลานฯ

เจอกระทู้นึง + ความคิดเห็นดีๆ

เฉื่อยเลยเอามาฝากชาวexteenกัน

หาเพลงแนวตะวันออกกลาง หรืออินเดียไม่ได้

เอาเพลงนี้ไปแทนละกัน

---------------------------------------------------------------------

นัสรูดิน กับมุสตาฟา

นัสรูดินมีเพื่อนคนหนึ่งชื่อมุสตาฟา
มุสตาฟาเป็นคนไม่ฉลาด
ส่วนนัสรูดินเป็นคนฉลาดแต่ชอบทำเป็นโง่

วันหนึ่งมุสตาฟาตื่นแต่เช้ามืดด้วยความท้อแท้ไปหานัสรูดินบอกว่า
"เพื่อนเอ๋ย บ้านที่ผมอยู่มันคับแคบ กลิ่นอับ
ไม่คล่องตัวเลย ผมไม่มีความสุข กลัดกลุ้มมาหลายปีแล้ว
ช่วยผมหน่อยได้ไหม เงินที่จะขยายห้องก็ไม่มี"

นัสรูดินบอกว่า "เอาล่ะแกต้องเชื่อข้านะ
แล้วจะช่วยให้สบายขึ้น ....
คืนนี้นะให้เอาแพะเข้าไปล่ามในห้องนอนของแก "
มุสตาฟางงแต่ก็เชื่อนัสรูดิน
.....
พอรุ่งเช้าตื่นมาตาแดง มาหานัสรูดิน
"ผมนอนหลับๆตื่นๆ เจ้าแพะวายร้ายมันร้องทั้งคืนเลย
ไหนว่าจะช่วยผมให้มีความสุข "

นัสรูดินบอกว่า "เอาน่าเชื่อฉัน"

คืนนี้เอาลาเข้า ไปอีกตัวหนึ่งไปล่ามด้วยกัน
มุสตาฟาคนโง่ก็ทำตาม เอาลาเข้าไปล่าม
....

รุ่งเช้าก็โผเผมาบอกว่า "เจ้าแพะกับลามันทะเลาะกันทั้งคืนร้องและเตะกัน
และถ่ายมูลออกมา ห้องผมเล็กอยู่แล้วเหม็นคลุ้งไปหมด
ไหนว่าจะช่วยผมให้สบายขึ้นไงล่ะ" 

นัสรูดินบอกว่า "เอาน่า คืนนี้ได้เรื่องเอาม้าเข้าไปอีกตัวหนึ่ง"

พอรุ่งเช้ามุสตาฟาไม่มีแรง เพราะไม่ได้นอนทั้งคืนบอกนัสรูดิน
"ช่วยผมด้วย ช่วยผมให้มีความสุขหน่อย"
นัสรูดินบอกว่า "เอาละได้ที่แล้ว คืนนี้เอาแพะออกจากห้องไป"
....

พอรุ่งเช้ามุสตาฟามาหา นัสรูดินก็ถามว่า"เป็นไงบ้าง"
มุสตาฟาจึงบอกว่าค่อยยังชั่วนิดนึงแล้ว
นัสรูดินบอกว่า "งั้นคืนนี้เอาลาออกไป"

 ....

รุ่งเช้ามุสตาฟาบอกว่า "ผมรู้สึกว่าห้องผมกว้างขึ้น"  
นัสรูดินบอกว่า "คืนนี้แกเอาม้าออกไปจากห้อง"

รุ่งเช้ามมุสตาฟาเดินยิ้มเผล่มาหาบอกว่า
"แหม ผมรู้สึกเป็นสุขเหลือเกินห้องผมรู้สึกมันกว้างขวางดี"

     คง มีหลายคนที่เป็นแบบมุสตาฟานี่แหละ
ไม่รู้จักพอใจตนเองเที่ยวคิดฟุ้งซ่านไปครั้นสูญเสียไปทีละน้อย

พอได้คืนมาจึง เห็นคุณค่าของสิ่งที่ตนมีอยู่
ถ้ารู้จักคิดดี คิดถูกเสียตั้งแต่ต้น
ก็จะสุขใจ สบายใจ ไม่ต้องกระวนกระวายใจให้เป็นทุกข์

ทั้งหมด<----จากหนังสือ : จากหนังสือ สันโดษเคล็ดลับของความสุข โดย พระอาจารย์มิตซูโอะ คเวสโก

 ---------------------------------------------------------------------

 ที่เราเอามาฝาก ไม่ได้หมายความว่า
ให้นำม้า ลา แพะ แกะ แบะๆๆ มาไว้ในห้องตัวเองนะคะ

แต่ให้หยุดคิดว่าไอ้ที่เป็นอยู่นี่
ช่างไม่น่าอยู่เอาเสียเลย

นึกถึงคราเราเป็นผู้มาอยู่ใหม่
เรารู้สึกว่า 'โอ้โห~ ทำไมห้องนี้มันกว้างจัง ทำไมห้องสะอาดจัง อลังการดาวล้านดวง'

ก็เหมือนกับโลกนี่ละค่ะ
ตอนเราเด็กๆ รู้สึกว่าอะไรๆ มันก็กว้างใหญ่นัก
จักรวาลยิ่งใหญ่ล้าฟ้า นภาก็เปรียบใดเหมือน
แม้แต่น้ำในกะละมังราวกับมันลึกเท่ามหาสมุทร

พอโตมา.. โลกหรอ เหอะ! มันก็เท่านั้น
จักรวาลหรอ มันก็เท่านี้!
คนเล็กกว่าจักรวาลตั้งกี่เท่าละเนี่ย

เราอาจเปลี่ยนแปลงสิ่งรอบตัวไม่ได้
แต่เราเปลี่ยนใจตัวเอง เปลี่ยนมุมมองได้
โลก..จะน่าอยู่ ก็ที่ใจเรา

สุขสันต์วันจันทร์ค่ะ...