SESAI's garden

เอาล่ะ.. นึกเรื่องจะพิมพ์ออกแล้ว

//

อย่างแรก
ไม่อยากให้มองฉันเป็นคนธรรมะธรรมโมมาก
เพราะฉันยังมีความโกรธ  น้อยใจ อิจฉา  เห็นแก่ตัวเป็นส่วนหนึ่งเหมือนคนทั่วไปๆ
ที่พิมพ์เกี่ยวกับกรรม ก็อยากให้คนอื่นได้รู้บ้าง
อยากให้ตนจำ
พิมพ์เพื่อให้ตนวิเคราะห์ ..เป็นต้น
แถมยังไม่ชอบสวดมนต์ ไปวัด ตักบาตรก็ตื่นไม่ทัน 555

ทำไมถึงเข้ามาทางนี้ล่ะ..

เชื่อไหม? ส่วนใหญ่ของคนที่เข้าหาธรรมมักเจอปัญหาที่แก้ยาก
ปัญหาที่ทำให้เกิดทางตัน
ปัญหาอะไรก็ตาม ที่ทำให้เราเป็นทุกข์ ทำให้เราไม่สบายใจ
เราย่อมอยากหาทางออกชิมิคิ?

และฉันก็มีปัญหาเหมือนชีวิตคนธรรมดา
ที่จริงมันก็แค่เรื่องเล็กน้อยๆเอาเก็บมาฟุ้งซ่าน
สำหรับในตอนนี้
ฉันตีความคำว่า"ฟุ้งซ่าน" คือ
"ฟุ้ง" คือ การแพร่ออกไป  ใช้บ่อยๆกับพวกเล็กน้อยเช่น  ฝุ่น แป้ง ความคิด
"ซ่าน" คือ น่าจะเป็นความแทรกลงไป ละม้ายคำว่าซาบซ่าน

เพราะงั้น "ฟุ้งซ่าน"ของฉันจึงแพร่ และแทรกลงไปในความคิด
ฝังรากลึก.. พอเริ่มฟุ้งซ่าน ก็ไม่มีสมาธิ
สมาธิมาปัญญาเกิด สมาธิไม่มาปัญญาไม่เกิด..
//

อีกส่วนที่ทำให้ฉันเข้าหากรรม (ไม่อยากใช้คำว่า"ธรรมมะ")
เพราะต้องการความจริง..
ความจริงในการดำเนินชีวิต
โชคดีที่ได้น้องสาวดี
แต่คนน้องเค้า็เข้าหาวัด เข้าสวดมนต์

//
ไม่ได้ถ่อมตัวนะ
ฉันคงเป็นคนที่มองแต่ข้อเสียของตัวเองล่ะมัง
เพราะเป็นอะไรที่เรารู้ดีที่สุด
มองกระจก เขียนชื่อ หรืออะไรๆก็มองว่าแต่เสีย
เรียกอีกอย่างว่า"คนไม่รักตัวเอง" 55

พยายามจะอัพให้ได้ทุกอาทิตย์
เพราะเวลามันไม่ลงตัว

อยากวาดรูป ..
อยากให้เน็ตเจ๊งสักอาทิตย์นึง
จะได้ไม่ติดพัน
ลองดูว่าถ้าไม่แตะคอมเลยจะเป็นยังไง

แต่บังคับตัวเองคงง่ายกว่ารอเน็ทเจ๊งละมั๊ง เอิ้ก ๆ